Πολλοί χρήστες που ασχολούνται με την παραγωγή ξυλάνθρακα είναι πολύ εξοικειωμένοι με τη μορφοποίηση σκόνης άνθρακα ή ξυλάνθρακα. Η μορφοποίηση σκόνης άνθρακα αποτελεί σημαντικό κρίκο στην παραγωγή υψηλής ποιότητας μπρικετών άνθρακα και ξυλάνθρακα. Η μηχανή μπρικετών σκόνης άνθρακα και ξυλάνθρακα είναι ο κύριος εξοπλισμός για τη μορφοποίηση. Υπάρχουν αρκετοί σημαντικοί παράγοντες στη διαδικασία μορφοποίησης σκόνης άνθρακα και ξυλάνθρακα που πρέπει να προσέξουμε.
1. Χαρακτηριστικά μορφοποίησης πρώτων υλών
Τα χαρακτηριστικά μορφοποίησης πρώτων υλών όπως ο άνθρακας και ο ξυλάνθρακας είναι οι πιο κρίσιμοι εσωτερικοί παράγοντες που επηρεάζουν τη διαδικασία μορφοποίησης σκόνης άνθρακα και ξυλάνθρακα, ιδιαίτερα η ελαστικότητα και η πλαστικότητα του άνθρακα και του ξυλάνθρακα. Όσο υψηλότερη είναι η πλαστικότητα της σκόνης άνθρακα και ξυλάνθρακα, τόσο καλύτερα είναι τα χαρακτηριστικά μορφοποίησης.
Η τύρφη, ο λιγνίτης, η σκόνη ξυλάνθρακα και άλλες πρώτες ύλες είναι πλούσιες σε υψηλής πλαστικότητας ασφαλτένια και χουμικά οξέα, επομένως η μορφοποίησή τους είναι καλή και το αποτέλεσμα μορφοποίησης είναι ιδανικό. Γενικά, το μεγαλύτερο μέρος της σκόνης άνθρακα και ξυλάνθρακα πριν από τη συμπίεση χρειάζεται προσθήκη συνδετικού υλικού για να αυξηθεί η πλαστικότητά τους πριν τη μορφοποίηση.
2. Η πίεση μορφοποίησης
Όταν η δύναμη μορφοποίησης είναι μικρότερη από τη δύναμη θραύσης, η μηχανική αντοχή της μηχανή εξώθησης μπρικετών ξυλάνθρακα αυξάνεται με την αύξηση της πίεσης μορφοποίησης. Διαφορετικοί τύποι άνθρακα και ξυλάνθρακα έχουν διαφορετικές δυνάμεις θραύσης. Η βέλτιστη πίεση μορφοποίησης σχετίζεται στενά με τον τύπο των μπρικετών άνθρακα/ξυλάνθρακα, τη σύνθεση υγρασίας και το μέγεθος σωματιδίων των υλικών, καθώς και τον τύπο και την ποσότητα του συνδετικού υλικού.
3. Η περιεκτικότητα σε υγρασία των πρώτων υλών
Ο ρόλος της υγρασίας στο υλικό κατά τη διαδικασία μορφοποίησης περιλαμβάνει κυρίως:
Η κατάλληλη ποσότητα νερού μπορεί να λειτουργήσει ως λιπαντικό, μειώνοντας την εσωτερική τριβή του συστήματος μορφοποίησης και βελτιώνοντας τη μηχανική αντοχή της μηχανή εξώθησης ξυλάνθρακα. Εάν υπάρχει πολύ νερό, το στρώμα νερού στην επιφάνεια του υλικού θα γίνει παχύτερο, επηρεάζοντας την πλήρη πυκνότητα των υλικών μεταξύ τους και μειώνοντας τη μηχανική αντοχή της μηχανής μπρικετών ξυλάνθρακα. Επιπλέον, η υπερβολική περιεκτικότητα σε υγρασία θα προκαλέσει εύκολα ρωγμές κατά την ξήρανση των μπρικετών ξυλάνθρακα, με αποτέλεσμα οι μπρικέτες ξυλάνθρακα ή άνθρακα να είναι επιρρεπείς σε θραύση.
Εάν χρησιμοποιείται υδρόφιλο συνδετικό υλικό για μορφοποίηση, μια κατάλληλη ποσότητα νερού θα διαβρέξει εκ των προτέρων την επιφάνεια των υλικών, διευκολύνοντας τη συγκόλληση μεταξύ των υλικών. Εάν υπάρχει πολύ νερό, η επίδραση του συνδετικού υλικού θα γίνει χειρότερη. Η κατάλληλη υγρασία μορφοποίησης είναι γενικά 10% ~ 15%.
Εάν χρησιμοποιείται υδρόφοβο συνδετικό υλικό μορφοποίησης, το νερό θα μειώσει την επίδραση του συνδετικού υλικού, επομένως γενικά η περιεκτικότητα σε υγρασία του υλικού ελέγχεται κάτω από 4%. Με λίγα λόγια, η υγρασία των υλικών πρέπει να ελέγχεται ευέλικτα ανάλογα με την πραγματική κατάσταση και να διατηρείται σε ένα βέλτιστο εύρος.
4. Δοσολογία συνδετικού υλικού
Επειδή οι περισσότερες αποδόσεις μορφοποίησης άνθρακα και ξυλάνθρακα είναι χαμηλές, η χρήση συνδετικού υλικού στη διαδικασία μορφοποίησης είναι πιο συνηθισμένη. Σε αυτό το σημείο, η ποσότητα του συνδετικού υλικού δεν είναι μόνο ο βασικός παράγοντας που επηρεάζει την αντοχή της μπρικέτας, αλλά έχει επίσης πολύ σημαντική επίδραση στο κόστος παραγωγής της μπρικέτας. Από την άποψη της στερεοποίησης του συνδετικού υλικού, η αύξηση της ποσότητας του συνδετικού υλικού είναι ευεργετική για τη βελτίωση της αντοχής της μπρικέτας.
Ωστόσο, από την προοπτική της διαδικασίας μορφοποίησης, η αύξηση της ποσότητας του συνδετικού υλικού δεν είναι ευνοϊκή για τη βελτίωση της πίεσης μορφοποίησης και της αντοχής της μπρικέτας: από την προοπτική της σταθερότητας της μορφοποίησης, η αύξηση της ποσότητας του συνδετικού υλικού δεν είναι ευνοϊκή για τη βελτίωση της αντοχής της μπρικέτας. Επομένως, είναι απαραίτητο να προσδιοριστεί η βέλτιστη ποσότητα συνδετικού υλικού μέσω πειραμάτων.
